Ogień osłonowy

Każde Grand Theft Auto odpowiadało na strzelaninę tak samo: wycelować w człowieka i opróżnić magazynek. Nelson opisuje drugą możliwość. Strzelasz obok kogoś, a nie w niego, i chodzi o to, co dzieje się z jego nerwami, nie z jego ciałem. Chowa się za osłonę, przestaje napierać, a te kilka wygranych sekund to cała mechanika.

Mówi wprost, po co to zrobiono. Chodzi o to, by dało się wyjść z sytuacji bez zabijania policjantów i cywilów, i dodaje, że takich sytuacji, które przechodzi się bez jednego trupa, w grze nie brakuje. Jak na Rockstar to wypowiedź znacząca, biorąc pod uwagę, na czym zbudowana jest reputacja serii.

W pościgu, który demonstrował Nelson, radiowóz dachował, bo Jason przestrzelił mu opony, a nie siedzących w środku, i każdy funkcjonariusz wyszedł z niego o własnych siłach. Drobiazg dokładnie do chwili, gdy zauważysz: to właśnie różnica między listem gończym, który opada, a takim, który nie opada.